Buty – temat przyziemny, a jakże ważny. Szczególnie w okresie karnawału, gdy wygodne buty były wyznacznikiem udanego balu. O tym, jakie pantofelki założyć na bal, myślano dużo wcześniej. Były widoczne podczas tańca i starano się, aby pasowały do sukni balowej. Buty miały prosty fason, aby zachować czyste linie przyjętej mody. Niektóre ozdabiano małą kokardką lub delikatnym wzorem, ale zwykle harmonizowały z ozdobami sukni, aby stworzyć elegancki i spójny wygląd. Kolory często odpowiadały tym na szarfie, sukience, rękawiczkach czy haftom na muślinowej sukni.Zarówno obuwie balowe jak i inne damskie buty tej epoki miały płaskie obcasy i wydłużone noski. Kształt butów zmieniał się i z biegiem lat nosek się skracał stając się zaokrąglonym, a nawet ściętym, przypominając nieco pointy. Na współczesne bale niektóre rekonstruktorki zakładają czasem obuwie baletowe. Jest przeznaczone do tańca (czyli wygodne) i wygląda podobnie do obuwia z początku XIX wieku, chociaż nie do końca. Dzisiaj para butów to but prawy i lewy, a wówczas oba buty były jednakowe.Balowe pantofelki (często szyte z tkaniny) były lekkie i ozdobne. Były również niezbyt trwałe, ale zdarte buty świadczyły o tym, że bal był udany, a ich właścicielka była często proszona do tańca. Problem szybkiego przecierania się balowych pantofelków doczekał się również własnej baśni „Stańcowane pantofelki”( Die zertanzten Schuhe) opublikowanej w 1815 roku przez braci Grimm.
Na podstawie: Lucy Johnston and Linda Woolley „Shoes A Brief History” V&A Publishing 2015
Foto: Museu Nacional do Traje