Bo cóż można robić kiedy nie pojechało się na reko i jest się z tego powodu smutnym? Można haftować i pocieszać się, że wszystko mija – nawet najdłuższa żmija i kiedyś będzie jeszcze dużo imprez, na które przydadzą się nowe suknie. Ponad połowa haftu za mną.
Powoli, ale do przodu
