Kontynuując rozważania o damskich dekoltach, a raczej o ich zakrywaniu, pora na kilka słów o wspomnianym w poprzednim artykule fichu. Słowo pochodzi z języka francuskiego (w języku angielskim pisze się tak samo, jednak trochę inaczej wymawia). Tłumacząc bezpośrednio na polski oznacza chustę lub szal. Chociaż nie jest to główne znaczenie tego słowa. Jeśli ktoś jest ciekawy jakie tłumaczenie jest najbardziej popularne odsyłam do tłumacza google 
Fichu to kwadratowa lub trójkątna chustka noszona przez kobiety na ramionach. Najbardziej popularna pod koniec XVIII wieku, była w użyciu również w wieku XIX. Luźno drapowana wokół szyi, zawiązywana z przodu bądź z tyłu, mogła być również spinana broszką na piersiach. Najczęściej szyto je z białej, cienkiej tkaniny, zdarzały się jednak również kolorowe. Były noszone przez kobiety z różnych warstw społecznych. W zależności od poziomu zamożności i statusu społecznego mogły być uszyte z lnu bądź z jedwabnego szyfonu. Fichu niekiedy ozdabiano haftem. Najczęściej białym, ale zdarzały się hafty złotymi i srebrnymi nićmi. Mogło być również obszyte na brzegach falbanką lub koronką. Chusta typu fichu stała się z czasem elementem charakterystycznym dla odzieży ludowej. Zachowała się do dzisiaj w strojach regionalnych takich prowincji francuskich, jak: Berry, Burbonia, Delfinat, Prowansja czy Turenia.
Na podstawie:
Małgorzata Możdżyńska-Nawotka, O modach i strojach, Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie,
Barbara Bazielich, Stroje ludowe narodów europejskich. Stroje ludowe Europy Południowej i Zachodniej, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 1998
Foto:
Costume Parisien
Metropolitan Museum of Art.
J. Trumbull, Mrs. Thomas Sully, 1806
